#LeudalLeaks: Bewijs inzake WMO wanbeleid in Gemeente Leudal

Aan de vooravond van een periode van 4 weken hongerstaking om deze Gemeente te bewegen tot aanpassingen en zorg die noodzakelijk zijn om het tij te keren aangaande mijn onevenredig snel  progressieve handicap/aandoeningen laat men mij na de gebeurtenissen van afgelopen week geen andere keus dan het wanbeleid van Gemeente Leudal in de openbaarheid te brengen.

 

23 juni 2017: Bezoek door de wethouder

Op 23 juni 2017 kwam onverwacht de zeer vriendelijke wethouder van Leudal op bezoek na een interventie door een gemeenteraadslid. De eerste die opgestaan is na 4 mails sedert februari 2017 aan de 25 koppige gemeenteraad. 1% reactie dus. De overige 24  mogen zich diep schamen. Enigen onder u weten al jaren wat hier speelt.

Wij hebben een prima gesprek gevoerd waarbij ik uitgebreid de gelegenheid heb gekregen de knelpunten duidelijk te maken, en de vinger op daar waar het echt fout gaat te leggen.

Middels overleggen van stukken (offerte 1, 2 en opdracht tot offerte 3 allen in opdracht gemeente Leudal) inzichtelijk gemaakt dat het bezwaarde besluit op basis van een in opdracht van de Gemeente Leudal zelf geinitieerde offerte(s)/besluit van 21 juni 2016 nooit zijn opgevolgd.

En de zeer ernstige klachten van resp. 9 dec 2015 en 17 dec 2015 over deze onderhavige situatie over de nog steeds niet gerealiseerde aanpassing worden stelselmatig uit het zicht van gemeenteraad en derden gehouden, om zichzelf zo te kwijten van nalatigheid en wanbeleid.

Ook duidelijk gemaakt dat mijn hongerstaking toch echt doorgaat tot er concreet èn oplossingsgericht overleg komt; wat tot realisatie leidt van een aanpassing die door deze gemeente al sedert 2013 noodzakelijk geacht wordt.

Echter men wel degelijk per schrijven van 11 aug 2016 bij de Gemeente zelf geconstateerd heeft dat deze offertes in opdracht van Gemeente Leudal zelf, in geheel niet juist waren. Dat was toen in èlk geval bij de Wethouder helder.

De wethouder ging heen en ik krijg ’s avonds het volgende bericht per email waaruit duidelijk mag blijken dat wethouder en management het nu begrijpen:

29 juni 2017: Bezoek door de Wethouder

’s Morgens om 09:12 uur was een uitermate enthousiaste Wethouder wederom hier met een ‘goed nieuws’ bericht dat we goedkeuring hebben voor aanpassing volgens de offerte/voorstel wat wij zelf op 13 februari 2017 hebben ingeleverd middels de uitbrenger van het ergonomisch advies (ondersteund door de arts) aan het WMO Loket. Ik zou dan “eindelijk rust en herstel krijgen, voor mij en mijn gezin” zo merkte hij op

Ter info

Destijds is deze eigen offerte (wegens uitblijven beloofde offerte 3 van Gemeente) ter plekke afgewimpeld door een WMO Loket medewerker onder verwijzing naar het PGB van (bezwaarde) besluit van 21 juni 2016, de niet kloppende offerte die daaraan ten grondslag lag en belast is met ingebrekestelling, waarop de gemeente Leudal ook geen enkele actie onderneemt. Geen hoorzitting, geen beslissing voor of op 8 dec 2016.

Met enige terughoudendheid was er bij sprake van opluchting dat we nu in het vijfde jaar eindelijk dit nieuws krijgen. Omdat ik het bijna niet durfde te geloven verzocht heb om een bevestigingper mail of brief met de reden dat geen enkele aannemer begint aan een dergelijke aanpassing als die niet zeker weet dat de middelen er voor zijn en wij zelf deze kosten of schulden niet kunnen betalen.

De wethouder gaf aan dit te gaan regelen. En mailt daartoe om 11:33 uur die dag Dhr. XXX (Management WMO etc)  met een verzoek om die schriftelijke bevestiging, waarvan ik even later een cc krijg, let u vooral op de tekst “waartoe we besloten hebben“:

Besluit 29 juni 2017.png

Huisbezoek 2 door Wethouder op 29 juni 2017

Later die middag stond de Wethouder ineens wederom aan de deur  met de mededeling dat het management geen besluit of bevestiging op papier gaat zetten maar dat “management” blijft verwijzen naar het eerste (bezwaarde) besluit/beschikking, gebaseerd op een inadequate foute, volledig onjuiste en ontoegankelijke aanpassing, en verwijzen naar de brief van 11 augustus 2016 waarin opdracht tot 3e offerte gegeven wordt maar ook aangegeven wordt dat meerkosten betaald zullen worden. Dat zou voldoende moeten zijn.

Dit is echter geen formeel besluit en een aannemer wil garanties dat zijn centen gaan komen, temeer daar de duurste onderdelen, speciale hulpmiddelen zijn die niet door anderen gebruikt of doorverkocht kunnen worden, speciaal besteld moeten worden.

De wethouder kwam  binnen toen mw. XXX (cliëntondersteuner)  hier was en wij in gesprek zaten. Ik heb de wethouder direct meegedeeld in de veronderstelling hen aan elkaar voor te stellen dat Mw. XXX cliëntondersteuner was.

De wethouder ging echter voort met zijn verhaal en was gehaast en negeerde enigzins mijn poging elkaar kennis te laten maken.

Mw. XXX (Cliëntondersteuner) reageerde nog ad rem en verzocht de wethouder nog  of hìj dan die bevestiging wil schrijven.  Waarop hij antwoordde: “Dat risico kan ik niet gaan lopen”.

Zowel ik als mw. XXX (Cliëntondersteuner) waren geshoqueerd over deze uitermate vreemde wending van zaken.

Nadat een gemeente geconstateerd heeft dat…

  1. dat door hen uitgebrachte offertes niet kloppen;
  2. dit op 11 aug 2016 op schrift zet en aangeeft meerkosten te betalen,
  3. nu zegt de zaak te begrijpen, toestemming verleend
  4. maar dit niet wil bevestigen om rechtszekerheid te geven.
  5. Eveneens merktte de wethouder op dat ik de hoorzitting die gepland staat voor 20 juli 2017 (ruim 8,5 maand na uiterlijke beslisdatum) toch moet laten doorgaan.

Dit is helemaal vreemd dat men die dan niet annuleert als men voornemens is/was mij conform eigen offerte de aanpassing te laten uitvoeren. Dit is geen schoolvoorbeeld van behoorlijk bestuur.

Ik kan nu geen opdracht geven tot uitvoering. WIj hebben de restkosten (mocht de gemeente die tòch wederom ter discussie stellen) niet, een lening krijg ik niet met WAO uitkering, noch ik mijn gezin een dergelijk risico laten lopen dat we een schuld krijgen of in het ergste geval een schuld die we niet eens kunnen dragen leiden tot op straat belanden.

7 juli 2017

Hedenmorgen heeft mijn formele cliëntondersteuner (die getuige was van de uitspraken van de wethouder) een brief opgesteld en na gezamelijke ondertekening afgeleverd bij de Gemeente Leudal. Hieronder de geanonimiseerde versie:

Verzoek Clientondersteuning aan @gemeenteleudal 7 juli 2017.png

 

Dit is ècht een waanzinnige situatie!

In een email weer een dag later krijg ik dan een verwijt van de wethouder dat ik zaken met hem moet communiceren voor ik die publiceer. Beste Wethouder, u  noch uw voorgangers en de veelvuldige betrokkenen die mij nu sedert 5 jaar in mensonwaardige schrijnende omstandigheden achterlaten, hebben al ruim een jaar niet met mij gecommuniceerd.Niet om uw zorgplicht na te leven noch uit moreel besef of fatsoen.

Zodra deze tegenwerking, die niet slechts 5 jaar in deze badkamer-kwestie speelt, maar al ruim 16 jaar persisteert  op alle fronten binnen de resp WVG/WMO/WMO2015 waarbij u kennis heeft van onherstelbare gezondheidsschade, vele ongevallen met no point of return, en nalaat preventie te plegen om verder voorkoombaar lijden en letsels middels preventief en daadkrachtig optreden een halt toe te roepen.

En van mij verwacht, dat ik mijn mond houdt. Dan heeft u het goed mis.

4 weken hongerstaking is genoeg. Deze beyond mensonwaardige situatie moet nu tot een abrupt einde komen. Nu de gemeente per brief van 11 aug 2016 feitelijk al een besluit had genomen,  tonen die achterkamer emails als hierboven afgebeeld wel aan dat u daar weer een besluit neemt maar weigert dat vast te leggen.

Ik probeer al nagenoeg een jaar in normaal overleg te komen wat niet lukt. U weigert en voor communicatie zijn 2 partijen nodig. Dan maar een maatschappelijke discussie, in de openheid. Tussentijds weet u al bijna 4 weken van mijn hongerstakings-protest (mijn laatste middel van verzet) terwijk u met onder de tafel door aan het spelen blijft en gewetenloos  gezondheid en welzijn van een gehandicapte moeder met 4 kinderen als inzet van uw spel gebruikt.

Dan eis ik nu toch echt ook uitleg over de uitzinnige bedragen nooit geleverde zorg/voorzieningen die op mijn naam/BSN nummer bij CAK opgegeven worden; ik heb hierover al op 24 februari melding gemaakt. Bij de Burgemeester zelf.

Hieronder het bewijs:

Mail aan burgemeester inzake. discrepantie zorg declaraties febr 2017.PNG

Note

De niet gebruikte PGB middelen tbv begeleiding was nog niet opgenomen in dit bericht, omdat het jaarbudget-afrekening door SVB nog niet bij ons bekend was op dat moment en wij die zorg niet in hebben kunnen zetten wegens besluit per terugwerkende kracht, je kan geen medisch noodzakelijke onderzoeken afleggen met terugwerkende kracht….Lees hier meer over deze bedenkelijke kwestie)

Zeer bedenkelijk dat de Burgervader bij dergelijke signalen geen onderzoek instelt. Nog vreemder dat de wethouder op 28 juni jl.zegt direct een onderzoek in te stellen maar een dag later medeelt dat de Burgemeester gezegd heeft dat het aan ons ligt…

Nu beheert de SVB PGB’s en kunnen wij PGB houders niet meer declareren aan gewerkte uren dan wat aan budget aan het SVB en BIJ het SVB op de rekening staat. De werkwijze van aanleveren van “Geleverde zorg/woonvoorzieningen of aanpassingen” staat duidelijk op de website van het CAK

Krijg ik deze tweet met verwijzing naar een website door Leon Verhoef (Registeraccountant, was tot aan 1995 werkzaam als accountant, achtereenvolgens bij Van Dien+Co (opgegaan in PricewaterhouseCoopers) en vanaf 1989 bij VB Accountants (opgegaan in Deloitte), het vroegere Verificatiebureau der Nederlandse Gemeenten)

 

Dat spel van jarenlange interne wijzen en verwijten, naming & shaming is nu voorbij. Het zal nu voor iedereen inzichtelijk en voor maatschappelijke discussie openstaan wie zich moet schamen. You’re exposed. More to come…

Lees: #LeudalLeaks 3 |  Leudal’s schendingen van Code Goed & Openbaar Bestuur

College rechten van de mens

%d bloggers liken dit: