Ervaringsdeskundige: ‘Zorg voor kwetsbare ouderen is een totale aanfluiting’

GASTOPINIE DEN BOSCH – Kwetsbare ouderen zijn de dupe van de bezuinigingen in de zorg. De situatie van Arie van den Dungen en zijn vrouw is een voorbeeld van hoe het pijnlijk mis kan gaan bij een verwijzing. Een gastopinie. 

Bron: BD | Door Arie van den Dungen | 25 Aug 2017

‘Zorgverleners werken langs elkaar heen’. Met deze kop opent het Brabants Dagblad het artikel over ouderenzorg (2 augustus). Vooral de meest kwetsbare ouderen zijn de laatste jaren de dupe geworden door steeds meer bezuinigingen in de zorg. En het einde daarvan is nog steeds niet in zicht, ook het nieuwe kabinet zal daarin de ontstane plooien niet gladstrijken.

Je kunt het hoog van de toren schreeuwen dat de zorg miljarden kost, maar het trieste ervan is dat men geen enkele notie heeft dan wel enige controle uitvoert aan welke middelen het geld wordt uitgegeven. Het is niet onbekend dat vele instellingen kapitalen hebben verduisterd en dat besturen daarvan op brede schaal haar zakken daarmee wisten te vullen, en dat gebeurt allemaal ten koste van diezelfde zorgmiddelen.

Om ziekenhuiskosten in te dammen, was het alternatief thuiszorg of gebruikmaken van een zorginstelling om herstel van de patiënt tegen een lagere kostprijs te bevorderen.

Handelingen

Als ik lees in hetzelfde artikel dat specialisten weinig vertrouwen hebben in dit systeem moet ik helaas die indruk bevestigen. Maar volgens het scenario van zorgverzekeraars zijn ziekenhuizen ‘verplicht’ patiënten zo snel mogelijk vanuit het ziekenhuis te verplaatsen naar zorginstellingen of thuiszorg die zogenaamd de laatste handelingen moeten uitvoeren. Die handelingen zijn doorgaans afgestemd op ‘therapie’ in de vorm van wondverzorging dan wel lichamelijk herstel.

Mijn vraag aan het JBZ, of deze overplaatsing naar de Eempoort wel medisch verantwoord was, werd duidelijk beantwoord met ‘ja’

Mijn vrouw moest na het ondergaan van een aorta-operatie voor verder ‘herstel’ naar een zorginstelling. Twee weken lang heb ik de ellende waarmee ze geconfronteerd werd aangezien. De bedoeling na 14 dagen was dat ze minimaal 5 tot 6 weken in Eempoort Revalidatiecentrum nog verpleegd zou moeten worden. Maar de slechte medische begeleiding door de verpleging brachten mij al snel op een ander besluit. Reden was dat op Eempoort niet de medische zorg in huis was, waar het Jeroen Bosch Ziekenhuis (JBZ) vooraf de ‘garantie’ voor had gegeven. De wens van de familie was het herstelproces plaats te laten vinden in het JBZ. Nee dus. De zorgverzekeraar maar ook het JBZ vinden dat zo snel mogelijk een patiënt het ziekenhuis moet verlaten. Uiteindelijk liep haar verblijf uit op ruim 4 maanden in het JBZ.

In redelijke conditie was ze in Eempoort Revalidatiecentrum opgenomen, maar binnen een week was ze totaal terug bij af, mede door de intrede van een heftige bacterie. De therapiebegeleiding was een totale aanfluiting gedurende deze periode; de dagbehandeling beperkte zich tot maximaal 1 uur, soms zelfs minder. Als je als leek moet aangeven hoe bepaalde handelingen in verzorging werden uitgevoerd in het JBZ, dan zegt dat voldoende over het niveau in opleiding van de verpleegkundigen die daar in dienst waren.

Mijn vraag aan het JBZ, of deze overplaatsing naar de Eempoort wel medisch verantwoord was, werd duidelijk beantwoord met ‘ja’. ‘Als het niet verantwoord zou zijn, blijft ze in het ziekenhuis en zoeken wij naar een verantwoorde overplaatsing’, aldus het JBZ. Al snel bleek dat de overplaatsing naar de Eempoort voor verder herstel niet verantwoord was.

Nalatig

Ondanks dat we teleurgesteld waren in de medische verzorging, stellen we nu nog steeds dat we de aanwezige verpleging er nooit op aan hebben gesproken. Dat de verpleging beperkt was in hun medische kwaliteiten, daar is de directie verantwoordelijk voor, daar kun je een verpleegster niet op afrekenen. Zij deden hun best en waren eveneens patiëntvriendelijk. Blaam treft de organisatie Park Eemwijk die in dit geval het JBZ de overtuiging had gegeven dat zij in staat waren aan hun verzoek gevolg te geven. Anderzijds is het van de zijde van het JBZ een grote nalatigheid dat zij tijdens die periode geen enkel contact opneemt met betreffende patiënt dan wel de familie of het wel of niet naar wens verloopt.

Ouderen worden monddood gemaakt als ze niet alles pikken en slikken. Triest maar waar

Inmiddels is de desbetreffende therapie-afdeling Eempoort Revalidatie verhuisd naar het JBZ. Nu maar hopen dat vanuit het JBZ de mogelijkheden worden aangegrepen dat behandelaars een verbeterd inzicht krijgen maar ook kunnen controleren hoe het met hun patiënt verloopt tijdens de revalidatieperiode. Het is puur een kwestie van het falen in de communicatie en een gebrek aan informatie wat wel of niet uitbesteed kan worden aan derden. Zorgtehuizen en thuiszorg hebben voor het merendeel een tekort aan verpleegkundige medewerkers en het merendeel heeft een te laag opleidingsniveau. En daar zijn vooral de ouderen de dupe van. Een groep die voor deze instellingen van financieel belang zijn maar tekort wordt gedaan in datgene waar zij recht op heeft. Ouderen worden monddood gemaakt als ze niet alles pikken en slikken. Triest maar waar. Met name de zorgverzekeraars geven dit soort instellingen nog steeds de ruimte en betalen zonder enige controle de rekening.

Signaal

Dat specialisten zich zorgen maken over deze ontwikkeling in de nazorg, dat moet voor een ziekenhuis een signaal zijn dat ze niet op de juiste manier handelen. Voor de tweede keer sluit het JBZ een afdeling waar patiënten van interne geneeskunde, longgeneeskunde en neurologie worden verpleegd. Die worden verplaatst naar hun eigen afdeling. Het JBZ geeft aan dat ze hiermee 1,3 miljoen bespaart. Ik kan het niet anders beoordelen dan dat er wederom een inbreuk plaatsvindt op de ‘kwaliteit’; zeker patiënten die afhankelijk worden van nazorg via de thuiszorg zullen daar deels de dupe van zijn.

Mijn voorbeeld is niet rancuneus van strekking maar ik hoop dat vele partijen in de gezondheidszorg zullen streven naar een verantwoord ouderenbeleid in de zorg. Daar kan men alleen maar miljoenen mee besparen.

Arie van den Dungen woont in Den Bosch.

%d bloggers liken dit: